• Ruszt drewniany powinien być pokryty środkiem zabezpieczającym przed szkodnikami i działaniem wilgoci. Montaż rusztu wykonuje się z rozstawem w świetle do 0,5 cm mniejszym niż wymiar płyty. Zalecany rozstaw słupków pionowych rusztu w świetle powinien wynosić 40-60 cm.
  • W przypadku rusztu składającego się głównie ze słupków, dodatkowo montujemy łaty poziome (listwy) w odstępie co 3 m.
  • Płyty powinny być zamocowane tak, aby szczelnie przylegały do podłoża, były ciasno dociśnięte do sąsiednich płyt i ewentualnych innych elementów ocieplenia lub rusztu.
  • Płyty izolacyjne z wełny skalnej VENTIROCK PLUS montuje się zaczynając od najniższego poziomu rusztu.
  • Do mocowanie płyt należy użyć łączników z talerzykami o średnicy 60 mm. Minimalna głębokość zakołkowania w betonie to 5 cm, w cegle 6,5 cm, a w pustakach lub betonie komórkowym 7,5 cm.
  • W przypadku stosowania wiatroizolacji przyszywamy ją zszywkami bezpośrednio do łat, zaczynając od dołu, dookoła budynku, stosując 10 cm zakład.
  • Konieczne jest pozostawienie około 1,5 cm pionowej szczeliny powietrznej, którą można uzyskać np. przez przybicie do rusztu ustawionych pionowo desek.
  • By zapewnić wentylację ściany, trzeba pozostawić otwory lub szczeliny wlotowe nad gruntem i wyloty pod okapem budynku.
  • W celu eliminacji termicznych mostków liniowych, zminimalizowania przekrojów elementów rusztu lub uzyskania docelowo jednakowej płaszczyzny montowanej okładziny zewnętrznej, stosujemy w konstrukcji rusztu klocki dystansowe lub elementy stalowe typu U, zwane wieszakami, które montujemy w pionie co 60-70 cm.
  1. Okładzina elewacyjna, np. łupek
  2. Wentylowana pustka powietrzna około 1,5 cm
  3. Płyty z wełny skalnej VENTIROCK PLUS, grubość 15 cm
  4. Pustaki ceramiczne, grubość 25 cm
  5. Tynk mineralny
application, schema, fasade
Error rendering content

Podobne artykuły